Xaqani Ədəboğlu
AVMVİB Mətbuat Xidmətinin rəhbəri
Yer üzündə haydan həyasız və görməmiş millət yoxdur.
Onlar öz görməmişliyini öz nadanlıqları ilə daim biruzə verirlər. Çünki yalançının yaddaşı olmaz. Məsələn «Sarı gəlini» oğurlayarlar və sonra dərk edərlər ki, «sarı» və «gəlin» sözləri azərbaycancadır. Tələsik «Sarı axçix» deyərlər və anlayarlar ki, «sarı» qalıb. Onu da öz dillərindən yozanda «zayı» çıxır. Yaxud dolmanı, lavaşı oğurlayarlar, amma nədənsə öz dillərində ad tapa bilməzlər. Köpəyin törəmələri yeməyi «kəşf» edəndə yəqin bizim biqeyrət kişilərlə bir yataqda olublar?
Erməni yalan ruporu olan «Naşa Armeniya» adlı saytda, məqalədə bir informasiyaya rast gəldim. Belə çıxır ki, kürünü də ermənilər «kəşf» edibmişlər? Sadəcə bu bədbəxtlər yerləşdikləri ərazilərdə əhalinin məişət nailiyyətlərindən yararlanaraq, onu ticarət subyektinə çevirə bilirlər. Bu onların Kornif məbədində ana, bacı, qızlarını satmaq adətləridir. Kürü və balıqçılıqla bağlı Herodot eradan əvvəl Albaniyada balıqçılığın inkişafından və bol balıq olan bir ölkə olmasından yazmışdı. Erməni həyasızlığının daha bir nümunəsinə diqqət yetirin:
«Nəsillikcə fəxri vətəndaşlıq alan Vartan Bogdanoviç (Astvatsaturoviç) Arşakuni haqqında «Армяне и Баку» (1850 — 1920-ci illər) adlı kitabında Xaçatur Dadayan yazır: «Kürün dənizə tökülən yerində, çay iki qola bölünür, balıqlar kürü tökmək üçün buraya gələrlər. Burada balıq o qədər çoxdur ki, buranı Tanrının yaradıcılıq yeri adlandırırlar.
1847-ci ildə buranı hökumətdən ticarət məqsədiylə Vartan Astvatsaturoviç Arşakuni icarəyə götürdü. 1853-cü ildə Şamaxının hərbi qubernatoru, general Çilyayevə bir neçə dəmir qaba qablaşdırılmış kürü vermiş və onları paytaxta göndərilməsini istəmişdi.
Peterburqa 1854-cü ildə Arşakuni 200 belə qutu göndərdi və 1855-ci ildə 160 kiloqram kürü göndərdi və bu məhsulun keyfiyyətindən paytaxtda razı qaldılar.
Əslində, bizə göründüyü kimi, o, ilk növbədə, kürünün uzunmüddətli saxlanması üçün hermetik mühafizə olunan bir üsul hazırlamışdı, bundan sonra dünyada kürü «odisseyi» başladı. Biz də əlavə edək ki, Arşakuni zamanının ən nüfuzlu insanlarından biri idi: 1858 — 1860-ci illərdə Tiflisin meri idi, şərq üslubu ilə tikilmiş məşhur karvansarayın sahibi idi. Vartan Arşakuni, Axaltsix rayon məktəbinin fəxri müəllimi idi, yetim və aztəminatlı uşaqlara məktəb yaratmaq üçün 500 min rubl vermişdi».
Vartan Arşakuni 1862-ci ildə öldü.
Bu günlərdə isə «Spyurk» (Diaspora) nəşriyyatı (Nyu-york — Sankt-Peterburq) Erməni yazar Aleksandr Qriqoryanın ermənilər tərəfindən çoxdan gözlənnilən «Aрмянский Баку» kitabı dərc olunub. Bakı erməni şəhəri kimi təqdim olunub və bizim yarım ermənilər də səbrsizliklə yəqin ki, bu kitabı gözləməkdədirlər…
1872-ci ildə Çar Rusiyası Bakıda neft çıxan torpaqları hərrac yolu ilə satışa çıxardı. Satılan torpaqların 50 % — ni ermənilərə verirkən, cəmi 5 %-ni azərbaycanlılara satılmışdı. Bakıda neft çıxaran 167 şirkətdən 55 — i ermənilərə aid idi. Bakıda qazanılan milyonlar hesabına Osmanlıda bÖyük eRmənistan xülyasına ümüdlər artdı.
Bu gün hələ də içimizdə «yaxşı erməni» axtaranlar çoxdu. Hələ Haykanuşun döşündən süd əmən xainləri demirəm. Onlar ölkədə pozuculuq işləri aparmaq üçün 24 saat gözləmə mövqeyindədirlər. Özlərini hakimiyyətə sədaqətli göstərərək, riyakarlıqla məşğuldurlar. Daim ölkə prezidentinin müsbət imicinə qarşı əl altdan iş aparırlar. Aprel döyüşlərindən sonrakı prosesləri izləyin, İ. Əliyevin İrəvanla bağlı bəyanatından dərhal sonra enerji ilə bağlı problemi araşdırın və s. Düşmən Birinci Qarabağ savaşında əsas işi bu şəbəkənin gördüyünü və 80 % onların xidməti olduğunu etiraf edirlər. Bu gün də heç nə dəyişməyib və üstəlik bu nəsil yetərincə daha yaxşı maskalana biliblər. Güc nazirliklərinə və dövlətin strateji qollarına sıza biliblər.